Biz insanlar bazen ani karalar alıyor ve ne yaptığımızın farkına varamıyoruz.Öfkeyle kalkıyor zararla oturuyoruz.Bir konuyu iyice düşünmeden, iyice ölçüp tartmadan, yerli yersiz konuşuyor ve sevdiğimiz insanları incitiyoruz.Şunu da iyi biliyoruz ki kaybetmeden kıymet hiçbir zaman anlaşılmıyor.
Bazen Elimizdeki güzelliklerin farkına varamıyoruz, bu güzellikleri göremiyoruz.Bu sebeple sahip olduklarımızın kıymetini bildiren ve hayatımızdaki görülmeyen güzellikleri gösteren birileri olmalı hayatımızda.Çünkü bakan gözle gören göz birbirinden çok farklıdır.Bizlere yol gösteren, düşünceleriyle ve yaşantısıyla örnek olan insanları her zaman başımızın tacı olarak bilmeli ve asla onları incitmemeliyiz.
İnsan yaşadıkça öğreniyor hayatı, hata yapa yapa anlıyor elindekilerin kıymetini.Sahip oldukları Bir sabun gibi elinden kayıp gidince gözlerini açıyor.İşte bu sefer gerçekler bir tokat gibi yüzüne çarpıyor.Sonra hayatımız hep "KEŞKE" LERLE dolu diyoruz.
"Keşke bir anda karar vermeseydim"
"keşke o sözü söylemeseydim."
"Keşke oraya gitmeseydi."
Gibi sözlerle zamanı geri çevirmek için çabalıyoruz. Ama atılan adımlar geri dönmüyor.
Keşke lere esir düşmek olmamalı bir insanın hayatında.
Yaşanılan her şey "İYİKİLERLE" TAÇLANDIRILMALIDIR.
"iyi ki senden özür dilemişim, iyi ki beni affetmişsin."
"İyi ki seni sevdiğimi söylemişim."
"İyi ki her zaman benim yanımda olmuşsun"
gibi insanı mutlu edecek, hayatında pişmanlıklara yer vermemesini sağlayacak güzel işlerin peşinden gitmek bir insanın yaşayacağı en güzel şeydir.
"AĞIZDAN ÇIKAN SÖZ YAYDAN ÇIKAN OK GİBİDİR" Bu sebeple ne zaman, ne söylediğimize dikkat etmeliyiz ve hayatımızı "İYİKİ" lerle doldurmalıyız.Pişmanlıklar sarmadan her yanımızı ilk önce sakin kafayla düşünmeli ve ne yapacağımıza sonra karar vermeliyiz.
Hayat kısa ve ömrümüz her an noktalanabilir.Bunun için yaşamımızı gözden geçirmeli, yaptığımız hataların farkına varmalı, bu hataları düzeltmeli ve sevdiğimiz değerli insanların gönlünü almalıyız.
Çünkü kaybetmekten ziyade " KAZANMAK" DAHA ÇOK GEREKLİDİR AYAKTA DURABİLMEK İÇİN. sIĞINILACAK liman olmazsa gemiler nereye sığınabilir?Aynı şekilde insanların danıştığı, fikir alış-verişi yaptığı insanlar olmazsa nasıl kendini geliştirebilir bir insan? Fatih Sultan Mehmet 20 yaşında İSTANBUL U fethederken onun yanında çok değer verdiği hocaları yok muydu?
Ona yol gösteren insanlar AKŞEMSETTİN,MOLLA GÜRANİ,MOLLA HÜSREV hazretleri değil miydi? Evet, öyleyse bizler de Fatih gibi yaşantısının her halini örnek alabileceğimiz değerli insanlarla tanışmalı ve onlar sayesinde kendimizi geliştirmeliyiz...
Bir insanın gönlünde yer edinmek hem çok kolay hem de çok zordur.Bazen senelerce uğraşırsın bazen ilk görüşte seversin bir insanı...Önemli olan sevgiyi kalıcı kılmak ve sevginin, sevilen insanların değerini bilmektir.Eğer çok sevdiğimiz bir kişi bir hata yapmışsa ve o hatasını telafi etmek istiyorsa ona bir fırsat daha vermeli ve onu kaybetmemeliyiz.Çünkü affetmek büyüklüktür.Bir gönü le girmek zorsa eğer bir gönülden çıkarmak daha da çok zordur. Gönülden hiç kimseyi çıkarmayarak selam vermeliyiz tanıdığımız tüm insanlara.YUNUS EMRE 'NİN DE DEDİĞİ GİBİ:
"Yunus Emre der hoca
Gerekse var bin hacca
Hepsinden iyice
Bir gönül e girmektir"
bİR GÖNÜLDE YER EDİNMİŞSEN EĞER KAYBETTİĞİN BİRŞEY YOKTUR, EĞER Kİ GİREMEMİŞSEN BİR GÖNÜLE VE İNCİTMİŞSEN BİR İNSANI KAYBETTİĞİN ŞEY ÇOKTUR...
ZELİHA SETTAŞ
SİVAS
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder